Kleine Handleiding Voor Nodeloze Vaagheid

De onnodige onleesbaarheid van ambtelijke brieven is het gevolg van een streven naar uiterste perfectie. Niets mag aan het toeval worden overgelaten, alles moet juridisch juist beschreven worden waardoor er geen mens iets van begrijpt, behalve de opsteller. Het is een methode die op veel meer plaatsen te vinden is en die ik ‘Nodeloze Vaagheid’ noem. Het zijn zinnen die uitblinken in nietszeggendheid. Zo zijn er die beginnen met: “In zijn algemeenheid…”. In het Twents dialect te vertalen met “mangs wa, aajt nig”, soms wel maar niet altijd. Zonder verdere uitleg is dit een echte dooddoener. Een ander vaag woord is ‘vooralsnog’, wat gewoon ‘voorlopig’ betekent. Doet het altijd goed doet in vergaderingen. Lekker nietszeggend en uitstekend te gebruiken om een lastige vraag op de lange baan te schuiven. Samen met het werkwoord ‘zullen’ laten zich prachtige, nietszeggende zinnen construeren, zoals: “Vooralsnog zouden we vanuit kunnen gaan dat…”, waarna alle toehoorders onmiddellijk het spoor bijster zijn. Met als alternatief een eenvoudig “Ik weet niet of…” wordt in elk geval de positie van de spreker duidelijk.

Het gebruik van nodeloos vage woorden heeft iets weg van het plantje Zevenblad, wie dat eenmaal in de tuin heeft komt er nooit meer vanaf. Maar zoals de blaadjes prima in een salade passen hebben vage termen soms ook een nuttige functie. Dat kan als de totale zin duidelijkheid schept. Nemen we als voorbeeld een woningzoekende die schrok van de zin: “Vooralsnog maakt u geen kans op een huis…,” maar weer hoop kreeg toen hij het tweede deel hoorde, “…maar we maken een nieuwe afspraak over drie maanden.” Hier is het gebruik van ‘vooralsnog’ zinvol. En daar draait het altijd om bij teksten, de lezer of luisteraar moet er iets aan hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.