Netwerken Is Een Kwestie Van Doorzetten

Het doel van netwerken is een onbekende op het juiste moment de juiste dingen vertellen. Zo bevond ik me vanavond te midden van sportbestuurders, wat ambtenaren en een wethouder. Samengeperst in een sportkantine met een te grote bar, te weinig stoelen en een overdaad aan verbruikte lucht. Het presentatiescherm stond tegen de achtermuur, onzichtbaar door brede ruggen van staande aanwezigen. Verder was de koffie redelijk, de cake vers en het geluid van de sprekers, allemaal mannen, knetterhard. Doel was een plan achter te laten bij de juiste persoon. Wat lukte, ik raakte er zelfs twee kwijt.

Netwerken is geen spelletje voor gejaagde mensen. Er is een behoorlijke dosis geduld voor nodig, wat overigens geen garantie is voor succes. Zo moet het plan eerst bedacht en geschreven worden. Het eerste werkstuk is altijd te uitgebreid, te groot en te chaotisch. Na een nachtje rijpen wordt het gestript, alle overbodige woorden en zinnen gaan er uit, alinea’s verwisselen van plaats en de motivering krijgt extra accenten. Wegleggen, wandelen, en weer herschrijven totdat het iets wegheeft van een leesbaar geheel. Hoogste tijd voor de specialisten. Een ter zake kundig adviseur geeft zijn mening en een redacteur leest het geheel kritisch door. Dat laatste lijkt misschien vreemd voor een professional maar is het niet. Wie veel schrijft valt snel in een soort stramien met het gevolg dat er een saai verhaal ontstaat. Door een goede redactie wordt de tekst weer fris. Als laatste volgt de opmaak; het lettertype, de regelafstand, illustraties en bladspiegel. Naast de omslag mogen dat maximaal vier A4’tjes zijn. Na een nachtje slapen volgt de laatste controle. En dan maar hopen dat het plan op de juiste plek terecht komt. Zo’n netwerk project is een van de spannendste onderdelen van mijn vak. En ook een van de aller leukste. Helemaal als het ook nog iets gaat opleveren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *